3.yılımız’a hoşgeldik!

26 Eyl

Evliliğimizin 3.yılına girdik dün.

Herkesin önünde birbirimizle geçireceğimiz bir ömre EVET diyerek altına imza attık iki yıl önce.

Ve şimdi dönüp baktığımızda  iki yıla, bu sözümüzden pişmanlık duyacak hiçbir şey yapmadık birbirimize.

 

Gölgeler de öpüşür... Kapadokya, 2011

 

Onun kollarında, göğsünde hep huzur buldum. İçimin en daraldığı anlarda, kızgınlığımda, öfkemde, deliliğimde, huzursuzluğumda, korkumda hep onun kollarına attım kendimi, orada teselli buldum. Orada her defasında şefkati buldum, katıksız sevgiyi ve aşkı…

Çocukken oynadığımız evcilik oyununa benzemiyordu gerçek evlilik. Kolay karar verilmeyen, verildiği zaman saygı, anlayış ve sevgi çerçevesinde büyütülmesi gereken kutsal ve ruhani bir şeydi… Ben onu ilk gördüğüm anda ‘bu benim evleneceğim adam‘ demiştim. Hislerimin reel düşüncelerimi oluşturmasına, ‘ilk görüşte aşk’ heyecanımı mantıksal bir düzleme taşımama yardımcı olan bir sevgi sundu bana.

Bu yüzden beni hiç yanıltmadı o.

Evlilik yıl dönümümüzün hafta sonuna gelmesi çok güzel oldu. Birbirimize sınırsız zaman ayırabildiğimiz, hiçbir şey düşünmeden birbirimize saatlerce sarılıp oturduğumuz, hayal kurduğumuz, film izlediğimiz, yemek yiyip, gezdiğimiz harika bir hafta sonu geçirdik.

Yeni yılımıza İstanbul Akvaryum’da balıkları, deniz altı dünyasını izleyerek girdik. Onlarla kutlayıp paylaştık bu özel günü. Rengarenk balıklara fısıldadık aşkımızı. Çizince bir süre sonra kaybolan tahtaya yazdık aşkımızı, silinmeden hemen önce fotoğraf çekip ölümsüzleştirdik.

Ona en iyi yaptığım şeyi yaptım, ne kadar klişe de olsa notlar yazdım oraya buraya. O da bana yazdı; “Hayattaki en değerli varlığım. Evliliğimizdeki 3. yılımıza hoş geldin.”

Varlığım sana emanet, kalbim sonsuza kadar sana ait. Seni seviyorum sevgili!

 

3.yılımız’a hoş geldik!