Güç söyleyende mi, sessizce yapanda mı?

18 Ağu

Yaptığımız bir işle böbürlenmemek, o işi sevmiyoruz, gururlanmıyoruz ya da küçümsüyoruz anlamına gelmez hiç bir zaman.

Bana kalırsa bu sadece alçakgönüllülüktür.

Çünkü aslında biz insanlar yaptığımız herşeyi kendimize göre yüceltiriz. Çünkü “yapabiliyorum” demektir o.

Sıradan bir temizlikçinin dilinden ” oh camların mis oldu, yok gibi oldu, kıskanacak komşular ” gibi tümceler duymak pek doğaldır. O da yaptığı işi sergilemekten gurur duyar, işin büyüklüğüne küçüklüğüne aldırmadan. O sözcüklerle de niteler işini, pekiştirir.

Demem o ki; bazıları yaptıklarını öyle anlatır ki ilahi bir güçleri varmış gibi abartırız onları gözümüzde, hatta inceden kıskanırız.

Bazıları da sadece yapar ve bekler…

Değerlendirilmeyi, takdir edilmeyi, farkedilmeyi…

Bazen karşılığını alır ya da büsbütün sıradanlaşır.

Sizce güç söyleyen de mi, sessizce yapanda mı?