Korku tüneli ve birkorkuşiiri

20 May

Bir varmış, bir yokmuş diye masallara sığınmayacağım. Şu olmuştu da o yüzden böyle böyle de demeyeceğim. Açık açık söyleyeceğim korkularımı. Dün gece Kütahya Simav’da deprem oldu. Milyonlarca kişi sarsıntıyı duyup korktuğu sıra ben saçımı kurutmakla meşguldüm. Hayat normal akışındaydı yani. Sonra babam aradı, hayırdır inşallah diye açtım telefonu, aramaz çünkü beni, hele ki gece… Zaten gece aramayacağına dair söz vermişti, o yüzden telaşlandım. Babannem geldi ilk aklıma, nutkum tutuldu, kendimi ona hazırladım saliseler içinde (nasıl hazırlanırsa, Allah gecinden versin)

-Kıızııım, iyi misiniz, nerdesiniz?

-İyiyiz baba, n’oldu söylesene?

-Deprem oldu kızım ya, çok fena, Kütahya’da 6 şiddetinde, açsanıza biiip kanalını, korktuk kızım ya çok feci sallandı burası (Bursa)

-Hadi ya baba, bakalım hemen, bir şey var mı sizde?

-Yok kızım yok, hadi geç yatın, dikkat edin.

Çok korktum, haberleri açtık, eşim kızdı, endişelenecek bir şey yok diye. Olsun yine de korkacağım ben, huyum kurusun. Fenerimin yerini anımsadım, kapının kilidini açtım, şişelere su doldurdum, hatta bir ara keskin bir şeyler arandım, törpü gözüme çarptı, sonra saçma buldum bu fikri, ne işe yarayacaktı ki, eşofman giyinip yatağa uzandım.

Tecrübe var, bilmeyen için daha kolay sanırım bazı şeyler. Mesela canlı yayına çıkarken de öyleydi. İlkinde ne, nasıl olacak bilmediğimden korku yerine heyecan ve şaşkınlık vardı, güzeldi. Sonrakinde heyecan korkuya dönüşmüştü, hata yapma korkusuna…

Korku tünelini hatırladım, İzmir fuarındaki, çuf çuf trende giderken gözümü kapayıp anneme sarılmıştım.

Kocama sarılıp gözümü kapadım.

birkorkuşiiri

korkudan birbirine sarılmış sözcükler silsilesi


Çivi zamanın biri asılmış duruyor başucumun duvarında,  resmiyle

Yıllar birbirinin izlerini götürerek birdir bir oynuyor, hızlılar hem de çok.

Artık daha büyük ellerim var ve aslında annemden bile güçlüyüm

Tamam burasını attım, sadece  fiziken…


Korku boylarım ay ışığında daha uzun görünüyor

Ve daha yalnız sokak çocukları…

Onları düşünürken, üşürken buluyorum kendimi her defasında

Yüzleşip gardırobumun boy aynasında ruhumla

Açık oturumda kaybeden küçük kızı pış pışş diye uyutup, korku filmi izliyorum.

Burasını da attım.

Korkuyorum.



Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/hergun/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044