Lise defteri…

22 Eki

 

Kışlıkları çıkartıp dolabımı düzenlerken lise formam geçti elime. Okulu bitirmemize yakın hepimiz gömleklere, defterlere, tshirtlere küçük notlar yazmıştık. Resimler, birbirimizi anlatan şeyler çiziktirmiştik. Benim de lise defterim bu polo yaka tshirtimdi.

4 yılını bifiil beraber geçirdiğin arkadaşlardan ayrılmak zordu. Ondan sonra daha ne ayrılıklar yaşadık ama lise bir başka… O ilk ergenlikte edinilen dostluklar, paylaşımlar daha bir farklı yer ediyor insanın hayatında. Gerçek anlamda ilk heyecanlar, ilk kırgınlıklar, ilk yanılgılar, bir çok şeyin ilki o sıralarda o dönemlerde yaşanıyor ve yanında bulunan insanlar da bu yaşadıklarının tanıkları oluyorlar.

Lise’de ismini baş harflerimizden alan”Annen’s” adında bir grubumuz vardı. Yabancı dil sınıfıydık ve Annen’s i soranlara anneninki diyip dalgamızı geçiyorduk:) Aslına bakarsanız o neşeli grubumuz halen dağılmış değil. Birbirimizi 3 yıl, 5 yıl görmesek de bir araya gelince tıpkı eski günlerdeki gibi olabiliyoruz. Geyiğin en kralını da yapıyor, acıyı da dibine kadar paylaşabiliyoruz. Gülmekten yerlere yatıyor ya da birinin hüznüyle hepimiz ağlaşabiliyoruz. Hatta dün Annen’s grubunun hala en çıtır en bekar üyesi Neşe ile birlikteydim. Muhabbet muhabbeti açıyor her buluşmada hala anlatacak bir sürü şeyimiz var diye susmuyoruz. Aynı saatlerde Annen’s ‘in çiçeği burnunda nişanlı üyesi Nur aradı. Aslında beni aradı ben de bak yanımda kim var diye Neşe’ye bir verdim susmak bilmediler.

Grubumuzun yeni evlisi Seda’nın ise bugün doğum günü, düğününde yanında olamadım ama en yakın zamanda onu görmek için can atıyorum çünkü çok özledim. Onunda buradan doğum gününü kutlamış olayım, nice yaşlara Sedam.

Bir de tshirtümün en büyük yerini kaplayan tatlımı tatlı Ayşenimiz var. Onu da yeni istemeye geldiler, çok heyecanlı çok mutlu. Allah tamamını erdirsin inşallah. Yukarıdan virgül (apostrofumuz) Ece’yi de unutmamak lazım, ona taktığım Psikopat lakabı çok tutmuş, tshirte öyle yazmış deli:)

Ay hep bizim kızlardan konuştum, lisedeki diğer arkadaşlarım küsmesin:) Cicumu zaten saymıyorum, onunla da lisede tanıştık ama o benim kardeşim oldu, Tanrı’nın bana vermeyi unuttuğu güzel kardeşim…

Diğerlerinin ismini de anmak isterdim ama malesef sayamayacağım çünkü yanlış hatırlamıyorsam 41 kişiydik. Ve şimdi hepsi çok çok güzel yerlere geldiler. Bir çoğuyla sosyal medya sayesinde konuşuyorum, görüyorum, gerçekten hepsiyle ayrı ayrı gurur duyuyorum. Kiminin çocuğu olmuş, kimi kariyer yapmış ama hepsi de birbirinden iyi konumdalar. Eski dostların iyi olduğunu bilmek çok güzel.

11-E en yakın zamanda buluşalım, zira anlatacak çok şey birikti be!

Sınıfınızın çatlağı, Kırık (46) ‘dan selamlar, sevgiler…

 

 


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/hergun/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044