nefret üzerine / babil güzellemeleri 1

6 Eyl

“Nefret sadece sahibine zarar verir. Nefret edilen bundan hiç etkilenmez.” diyor Babil Büyücüsü Kaskana bir hikayesini anlatırken.

Hangimiz nefret ederek bir şey kazandık?

Çocukluğumda bir kaç kişiden ölesiye nefret ettiğimi hatırlıyorum.  Onlardan nefret ediyordum çünkü benden güçlü, güzel, cesaretli ya da sosyallerdi. Evet bana fenalık da ediyorlardı belki ama, bende olmayanı gözüme sokarak yapıyorlardı bunu. Mesela “senin bisikletin yok biz uzağa gideceğiz” dediklerinde onlardan nefret etmişimdir. Ama bundan onların haberi hiçbir zaman olmamıştır.

Kendi kendime ağlayıp, üzerine “niye ağlıyorsun o salak arkadaşların için” diyen annemin bir araba dolusu lafına da maruz kalmışımdır. “Ben sana görüşme demedim mi, salaklık sende” falan gibi… Şimdi düşünüyorum da ne büyük aptallık! Eh, çocukluk.

Şimdiden örnek versem diyorum ama yok. Uzun  süredir kimseden nefret ettiğimi hatırlamıyorum.

Eğer hoşlanmadığım kişi benden güçlüyse  “tavşan dağa küsmüş, dağın haberi yok” durumu olacağını biliyorum artık. Eğer benden güçsüzse ona acımaktan nefret de edemiyorum zaten.

O gün o arkadaşlarım beni bırakıp gittiklerinde benim nefretim onlara zarar vermedi, hatta beni düşünmediler, akıllarına bile getirmediler, bıraktıkları için gram vicdan azabı da çekmediler.

Şimdi buna eminim, ama o zaman emin olamıyorsun. Eh, çocukluk…

Sevgiler,

Naz