Uğurlar Ölmez!

24 Oca

Bir pazar sabahıydı
Ankara kar altında
Zemheri ayazıydı
Yaz güneşi koynunda
Ucuz can pazarıydı
Kalemim düştü kana
Zalimler pusudaydı
Bedenim paramparça

Çevirdim anahtarı
Apansız bir ölüme
Şarapnel parçaları
Saplandı ciğerime
Ucuz can pazarıydı
Kan doldu gözlerime
İsimsiz korkuları
Katmadım yüreğime
Bembeyaz doğruları
Yaşadım ölümüne

Uğur’lar olsun Uğur’lar olsun
Hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun
Bir keskin kalem, bir kırık gözlük
Yürekli yiğitlere hatıran olsun

Belki de hayatımda karşılaştığım ilk şaibeli olaydı Uğur Mumcu’nun ölümü… En şaşırtıcı, en korkunç!

O güne dek!

Büyüdükçe arttı tabii gördüğüm ilginç durumlar, yaşadıkça kanıksadım herkes gibi ama unutmadım, unutmadık aramızdan melekler gibi gidenleri…

Ölümünden bir kaç hafta sonraydı. Lenf kanseri olan ilkokul arkadaşımız Uğur’u, uzun süren tedavisinden sonra tam düzeleceğini sanırken kaybettik. Tıpkı Uğur Mumcu’nun ölümü gibi sürpriz bir acıyla baş başaydık. Çocuktum, onun ölümü gerçek anlamda tanıdığım ilk ölümdü.  Çok acıydı, çok yıkıcıydı. Her gün boş sırasına bakmak,  yokluğuna alışmak çok zordu.

Onun için bir şiir yazmıştım, içinden martılar, kokulu silgiler, melekler geçiyordu… Sanırım yazdığım ilk şiirdi. Sınıf öğretmenimiz Hamiyet Özgat okulda yapılacak olan merasimde hem o şiiri hem de yukarıda sözlerini yazdığım pek kıymetli Selda Bağcan’ın Uğur Mumcu’ya yazmış olduğu “Uğurlar Olsun” şarkısının sözlerini okumamı istemişti. Tabii şarkıyı biz kendi Uğur’umuz için yorumlamış, hatta defnedilirken milli bayramlardaki gibi sıraya girip, bağıra çağıra söylemiştik, bütün okul, bütün veliler…

Piri Reis İlkokul’undan Gölcük Mezarlığı’na kadar yüreğimiz ve ayaklarımız acıya acıya yürümüş, “Uğurlar Ölmesin” diye sloganlar atıp, ağlamıştık. Ulusal gazeteler Uğur Mumcu’yu yazarken yereller minik adaşını ve onun için ağlayan bizleri yazıyordu.

Bu sayede düşüncelerini, kişiliğini ölümünden yıllar sonra araştırarak öğrendiğim ve keşke yaşıyor olsa deyip sevdiğim Uğur Mumcu’yu aslında çok erken tanımıştım.

Şimdi bakıyorum da ne çok zaman geçmiş ölümlerinin ardından… O kanlı Pazardan, o acı 93 yılından.

Fakat acılar hala taze, sorular hala cevapsız, sorunlar hala aynı. İşte bu yüzden unutulmuyor acılar!  Ki bu denli acılar unutulmamalı da!

Yine diyorum ve hep;

Uğurlar Ölmez, biz onları yaşattıkça daha da büyürler ancak!

Sevgiyle,

 


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/hergun/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044